Utrata miê¶ni jest niestety zwykle nie do unikniêcia podczas redukcji, gdy¿ ni¿sza poda¿ energii, jak równie¿ æwiczenia aerobowe, powoduj± katabolizm miê¶ni. Diety zwykle powoduj± obni¿enie metabolizmu, poniewa¿ organizm otrzymuj±cy mniejsz± dawkê kalorii, próbuje siê do nowej sytuacji przystosowaæ, zaczyna wówczas siêgaæ po dostêpne ¼ród³a energii w tym po bia³ka wchodz±ce w sk³ad miê¶ni
1 | 2 | »
Dlatego te¿ kultury¶ci tak du¿± wagê przyk³adaj± do spo¿ywania bia³ek i podczas redukcji spo¿ywaj± ich czêsto wiêcej ni¿ podczas cyklu masowego, by w ten sposób zminimalizowaæ straty.
Niezale¿nie od nazw, jakimi diety siê pos³uguj±, wiêkszo¶æ opiera siê przede wszystkim na niskiej, czasami niemal wrêcz zerowej poda¿y wêglowodanów, na wysokiej b±d¼ umiarkowanej poda¿y bia³ka i wysokiej lub umiarkowanej poda¿y t³uszczu.
Najpopularniejsz± diet± jest dieta ketogeniczna, która wbrew pozorom wcale nie wywodzi siê z kulturystyki, ale zosta³a opracowana do leczenia osób chorych na padaczkê. W tej diecie organizm przechodzi z metabolizmu wêglowodanów na metabolizm t³uszczy.
Diet opartych na przyjmowaniu niskich ilo¶ci wêglowodanów jest kilka rodzajów, w zale¿no¶ci od tego, jaki procent zapotrzebowania na energiê jest dziennie pokrywany przez wêglowodany. Jak mo¿na zauwa¿yæ w dietach opisanych powy¿ej, zwykle ilo¶æ ich jest do¶æ niska.
W diecie low-carb stosowanej przez amatorów kulturystyki ilo¶æ wêglowodanów oscyluje w ilo¶ciach 100-150 g dziennie i spo¿ywa siê je na ¶niadanie i w posi³kach oko³otreningowych. Bia³ko, tak jak w wiêkszo¶ci diet opartych na niskich wêglowodanach, zalecane jest w ilo¶ciach 2-2,5 g/kg m. c./dzieñ, reszta dziennego zapotrzebowania kalorycznego uzupe³niana jest przez t³uszcze. W tej diecie przez ca³y czas przyjmuje siê wêglowodany na tym samym poziomie, bez dodatkowych ³adowañ.
Wed³ug jednego z ¿ywieniowców amerykañskich, wymagania fizjologiczne co do spo¿ycia wêglowodanów s± zerowe, bowiem organizm sam mo¿e wytworzyæ tyle glukozy, ile potrzebne mu jest do prze¿ycia. Jednak wprowadzenie 15-50 g wêglowodanów na dobê, nadal pozwala na wej¶cie w stan ketozy, a jednocze¶nie ogranicza rozk³ad bia³ek. Natomiast ilo¶æ wêglowodanów mieszcz±ca siê w granicach 100-120 g na dobê jest dawk± wystarczaj±c± dla osób, które chc± ograniczyæ wêglowodany, a które ¼le funkcjonuj± pod wp³ywem ketozy, i przy takiej ograniczonej dawce wêglowodanów stan ketozy nie ulega rozwojowi.
1 | 2 | »