Wiele osób ćwiczących na siłowni – nawet tych imponująco wyglądających – można przyrównać do tortu weselnego. Dlaczego?
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | »
Ponieważ zupełnie jak nasz adonis na siłowni, tort taki robi piorunujące wrażenie – jest wielki, ma mnóstwo detali i jest po prostu idealny w każdym calu. Jednak gdy zabierzemy się do zjedzenia go, okazuje się, że wcale nie jest on taki smaczny, na jakiego wyglądał. Można powiedzieć, że dużo przyjemniej się na niego patrzy, niż go je. To samo można powiedzieć o 99% osób ćwiczących na siłowni. Chodzi tutaj o brak kondycji mięśni głębokich, które stabilizują nasz tułów chroniąc przed kontuzjami i umożliwiają wykonywanie złożonych ruchów, które tak bardzo fascynują nas w gimnastyce.
Zawsze twierdziłem, że najlepszym połączeniem prowadzącym do osiągnięcia zdrowej i estetycznej sylwetki jest kulturystyka i pilates. W pierwszej formie aktywności fizycznej ćwiczymy nawyki ruchowe, rozwijamy siłę i wytrzymałość. Natomiast w pilatesie pracujemy nad stabilizacją całego ciała (mięśnie posturowe). W niniejszym artykule chciałbym przybliżyć zasady treningu proprioceptywnego i zobrazować technikę tych ćwiczeń na wybranych przykładach.
Mięśnie posturowe – co to takiego?
Można uogólnić, że każda osoba rozpoczynająca swoją przygodę z siłownią dowie się od trenera (załóżmy optymistycznie, że się dowie), że prawidłowy trening powinien się charakteryzować rozgrzewką ogólną (np. na bieżni czy rowerku stacjonarnym), rozgrzewką szczegółową (dotyczącą partii, które chcemy kolejno ćwiczyć) i części właściwej. Jest to ta faza treningu, na której mamy atakować mięśnie i przygotować je do adaptacji. Niestety nikt nie wspomina nam o tak ważnych mięśni ach jak równoległoboczny, wielodzielny, poprzeczny i cała gama innych mięśni , dzięki którym możemy się poruszać, złączyć ze sobą łopatki, wyprostować się, czy też wypiąć klatkę do przodu.
Jak można ćwiczyć te mięśni e? Ciężką pracą. Mózg (tak samo jak i mięśni e) jest bardzo leniwy. W związku z tym musimy mu utrudnić pracę, aby zaangażować te mięśnie do pracy i uchronić się przed kontuzjami stawów, a także przepukliną, dyskopatią i innymi nieprzyjemnymi schorzeniami mogącymi nas dopaść w każdym wieku.
Kilka słów o propriocepcji
Propriocepcja, zwana także kinestezją, zmysłem kinestetycznym, lub (najczęściej w branży) czuciem głębokim, to zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała. Receptory tego zmysłu znajdują się w mięśni ach i ścięgnach. Dostarczają mózgowi informacji o napięciu mięśni owym. Dzięki temu zmysłowi wiemy jak ułożone są nasze kończyny bez patrzenia. Najprostszym krokiem w ćwiczeniu proprioceptywnego czucia pracy mięśni jest spoglądanie w lustro podczas ćwiczeń. To właśnie dlatego lustra zdobią ściany siłowni, choć wielu laików uważa, że są one tam po to, aby pielęgnować narcyzm ćwiczących. Kolejnym krokiem wspomagającym zaangażowanie mięśni posturowych jest zamknięciu oczu w trakcie wykonywania ćwiczenia. Wypróbujcie to poprzez stanie na jednej nodze. Nie powinno to stanowić problemu. A teraz zamknijcie oczy. Niebywałe, prawda? Czujecie jak rozcięgno podeszwowe ulega skróceniu, a stopa szuka oparcia na kościach stępu oraz śródstopia. Ciało wykonuje te wszystkie zabiegi samo, aby pozostać w równowadze.
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | »